Παροιμίες στα ποντιακά
16
Δεκεμβρίου 2010, 18:12
Παροιμίες
  • Ο γάιδαρον εψόφεσεν 'ς σο ρασίν και η ζεμία έρθεν 'ς σο χωρίον. (όταν μεγαλοποιούμε τα γεγονότα)
  • Οι πολλοί μαμήδες εφτάγνε το παιδίν λειψόν. (Εκεί όπου υπάρχουν πολλοί "ειδικοί" ,κάτι γίνεται στραβό)
  • Αλάλετος γάιδαρος 'ς σην χαράν ντ' έργον έχ'. (Για εκείνον που πηγαίνει απρόσκλητος)
  • Έδεσεν το νερόν αφκά σα ποδάρα τ'. (Εννοεί δόλια ενέργεια του ανθρώπου που επιδιώκει ηθικό υποσκελισμό άλλου)
  • Ο φτωχόν όνταν επορεί και ο πλούσιον όταν θέλ'. (Ευνόητο)
  • Τον αταψίζ έφτυναν και εκείνος έλεεν βρέχ'. (Λέγεται για τον αφιλότιμο και ανέντροπο)
  • Εθέλνεν να γίνεται πατριάρχης και εποίκαν ατον κανδηλανάφτην. (Λέγεται για τον ονειροπόλο που αποτυγχάνει)
  • Τα ζαρωτά τ' αγγούρα ο ποσταντζής τρώει ατά. (Οι επιλήψιμες πράξεις του καθενός, βαραίνουν τον ίδιο)
  • Απάν σ' έναν ποδαρομύτ' εκατόν νηχούς κλώθ'. (Για εκείνους που είναι άστατοι)
  • Ας έναν τ' ωτίν βάλλω κι ας άλλο εβγάλλω. (Αδιαφορώ για όσα ακούω)
  • Ας σην πίσσαν σο γατράν. (Για δυσκολίες που διαδέχονται η μία την άλλη)
  • Ας έναν χωρίον σ' άλλο, σκύλος 'κ ' υλάζ'. (Δεν πρέπει να ανακατευόμαστε σε ξένες υποθέσεις)
  • Ο πεντικόν 'ς σο τρυπίν ατ' 'κ εχώρνεν, από πίσ' ατ' κολογκύθ' εσύ'ρνεν. (Για όποιον επιχειρεί κάτι πέρα από τις δυνάμεις του.)
  • Το γλυκίν η γλώσσα εβγάλ' τ' οφίδ' ας σο τρυπίν. (Με γλυκό τρόπο μπορείς να μάθεις την αλήθεια)
  • Ελέπς τ' ομμάτια μ' τρανά, εθαρρείς φως πα έχνε. (Τα μεγάλα φούμαρα δεν κρύβουν απαραίτητα πλούτο)
  • Έγκεν ο κωφόν ωτία κι ο στραβόν ομμάτια. (Και οι βλάκες ξύπνησαν και κατάλαβαν τα συμφέροντά τους)
  • Εποίκαμ' την αμελείαν κι ερούξαμ' σην χαμελίαν. (Εξαιτίας μας, κακοπάθαμε)
  • Τα λάχανα ελέπ' και την φραχτήν κ' ελέπ'. (Για τους υπερβολικά αισιόδοξους, που δεν υπολογίζουν τις δυσκολίες)
  • Τη σκύλ' το δίκαιον πα, δίκαιον έν'. (Όποιος έχει δίκαιο πρέπει να το βρει,αναξάρτητα από την κοινωνική του θέση)
  • Τ' εφτωχού τ' εύρεμαν για καρφίν,για πέταλον. (Ο φτωχός και τύχη δεν έχει)
  • Ψοφεμένα άλογα αραεύ',να σύρ' και παίρ' τα πέταλα. (Για εκείνον που εκμεταλέυεται την ανάγκη των άλλων)
  • Το χέρ' ντο έχ' κι τρομάζ'. (Ο πλούτος δεν κρύβεται)
  • Το παλαίν ' το βούδ' εβγάλ΄ τ' αυλάκ'. (Υποδηλώνει την σπουδαιότητα της πείρας)
  • Τη χώρας πάντα νόστιμον έν'. (Λέγεται για εκείνους που δεν αρκούνται στα δικά τους)
  • Σ' έναν χουλάρ' νερόν απέσ' άνθρωπον φουρκίζ'. (Λέγεται για τον άδικο και σκληρόκαρδο άνθρωπο)
  • Σκυλία πουλεί και κατούδα αγοράζ'. (Ειρωνικό σχόλιο για όσους δεν έχουν τακτική δουλειά)
  • Ασ' έναν ξύλον σταυρόν πα γίνεται,ιφτάρ πα γίνεται. (Από τους ίδιους γονείς παιδιά με διαφορετικούς χαραχτήρες)
  • Έκλασεν σην θάλασσαν κι εποίκεν μοίραν και μερτικόν. (Λέγεται για παράλογες ηθικές και υλικές αξιώσεις)
  • Εθέλναν και τα λάχανα "Πάτερ ημών". (Για περιττή αταίριαστη πολυτέλεια σε πρόσωπα ή ζητήματα που δεν αξίζουν τον κόπο)